The Mouth’s Cradle


there is yet another one
that follows me
where ever i go
and supports me
this tooth is warmth-like
and these teeth are a ladder up to his mouth
these teeth are a ladder that i walk
that you can walk too if you want
if you want up to the mouth
the mouth’s cradle
up to the mouth’s cradle
he always has a hope for me
always sees me when nothing else
and everyone have left
that ghost is brighter than anyone
and fulfils me with hope

and you can use these teeth as a ladder
up to the mouth’s cradle, the mouth’s cradle
and you can follow these notes i’m singing
up to the mouth’s cradle, the mouth’s cradle
the simplicity of the ghost-like beast
the purity of what it wants and where it goes

always love, always loves you, always loves you
infrared love

and you can use these teeth as a ladder
up to the mouth’s cradle, the mouth’s cradle
and you can use these teeth follow my voice
tooth by tooth
up to the mouth’s cradle, the mouth’s cradle

i need a shelter to build an altar away
from all osamas and bushes

Source: bjork.com

Innocence by Björk


Fear of losing energy is draining.
It locks up your chest,
shuts down the heart,
miserly and stingy.
Let’s open up : Share!

Hubo una vez en que no tenía miedo de nada
y entonces cuando sentí un poco

Para mi sorpresa acabé disfrutando ambos
asustada o valiente, sin miedo

La emoción del miedo
pensé que nunca lo admitiría
La emoción del miedo
Ahora tan gozada con valentía

Cuando yo antes era intocable
la inocencia a gritos
todavía es sorprendente

Cuando yo antes era inocente
Todavía está aquí
pero en distintos sitios

La neurosis solo se aferra a un suelo fértil donde pueda florecer

La emoción del miedo
pensé que nunca lo admitiría
La emoción del miedo
Ahora tan gozada con valentía

Cuando yo antes no tenía miedo
la inocencia a gritos
todavía es sorprendente

Intocable
Inocencia
Todavía está aquí
pero en distintos sitios

El miedo es una droga poderosa
Lo superas y
crees que puedes hacer
cualquier cosa!

Debería reservarme para más tarde
o generosamente entregarme?

El miedo a perder energía es agotador
Bloquea tu pecho
Apaga tu corazón
lo hace miserable
y rácano
Abrámonos ahora: comparte!

Cuando yo antes no tenía miedo
la inocencia a gritos
todavía es sorprendente

Intocable
Inocencia
Todavía está aquí
pero en distintos sitios

A electrónica de James Murphy


“Losing my edge” foi o primeiro single da banda LCD Soundsystem, o complexo e orixinal proxecto de James Murphy. Esta primeira publicación foi lanzada ó mercado sen demasiadas pretensión por parte dos creadores, dende o seu propio selo discográfico DFA Records (abreviatura para ‘death from above’). Contra todo pronóstico, o single deveniu nun éxito na comunidade underground. Trátase dun tema construído sobre unha base electrónica en bucle, á que se superpoñen outros sons, e a voz de James Murphy recitando, case falando ás veces.

A diferencia do que adoita ocorrer na música eléctrónica, no que a voz pasa a formar parte do repertorio de sons, e as palabras, se as hai, son apenas comprensibles, as letras de James Murphy son bastante complexas, aínda que non moi concretas, e estruturan en moitos sentidos as cancións, que doutro modo serían un interminable bucle de efectos.

A seguinte canción “Daft Punk is playing in my house” é o primeiro corte do álbum homónimo que o grupo sacou en 2005, e que supoñía o seu primeiro LP (editado en formato de dous discos, de feito). Nesta canción vese claramente a influencia do punk máis melódico e divertido, ademais de que tamén se recoñece o sentido nostálxico (acerca de este tipo de música que ) que vai caracterizar outras cancións de LCD Soundsystem (“All My Friends”, “Sound of Silver”).

Dúas cancións de Portishead


Portishead é un grupo británico que comezou a súa carreira a principios dos noventa, e que como moitos grupos de esta década, ten un son escuro e crú, aínda que cun xeito moi diferente á corrente máis representativa do momento, o grunge.

O son de Portishead sitúase máis ben na liña de Joy Division, aínda que é máis melancólico, debido a voz suave e aguda da cantante, Beth Gibbons. Os outros músicos do grupo son Geoff Barrow e Adrian Utley. Os arranxos de Portishead, especialmente nestas dúas composición son sinxelos e deixan a melodía e a letra núa, e aínda que os sons electrónicos suxiren ruído e extrañamento, lonxe da calidez da acústica, non empañan para nada a canción. “Magic Doors” é un tema especialmente melódico e emocionante debido ó uso do piano no estribillo, que polo seu volume resulta tan importante como a voz, e que provoca contraste co resto da canción.

Ambos temas pertencen ó derradeiro álbum do grupo, Third, publicado en 2008.


Un corte do primeiro álbum de Joy Division, titulado Unkown Pleasures.

Web oficial de Portishead