Someday Some Morning Sometime


Someday some morning sometime, sometime
I’d like to hold your hand in mine
Someday some morning sometime

I’d like to tell you you’re pretty and fine
Your face will smile and your eyes will shine
Someday some morning sometime

I’ll build you a house all covered in vines
I’ll bring you a nickel, I’ll bring you a dime,
Someday some morning sometime

Five six seven and eight oh nine
I’ll take you down where the birds fly by
Someday some morning sometime

What a drag it is to see you


I wish that for just one time you could stand inside my shoes
you’d know what a drag it is to see you

Tienes mucha cara
para decir que eres mi amigo.
Cuando yo estaba deprimido
tú simplemente te quedaste ahí sonriendo.

Tienes mucha cara
para decir que ofreces una mano amiga.
Solo quieres estar
en el bando ganador.

Dices que te decepcioné
pero sabes que no fue así.
Si tan dolido estás,
porqué no lo demuestras

Dices que has perdido la fe
pero ese no es el problema.
No tenías ninguna fe para perder
y lo sabes.

Sé la razón
de que hables a mis espaldas
Solía estar entre la gente
con la que ahora estás.

¿Te crees que estoy tan loco
como para creer que he contactado
con el mismo que intentan esconder
lo que no sabe cómo empezar?

Me ves en la calle,
siempre te haces el sorprendido.
Dices, “¿Como estás?” “Buena suerte”
Pero no lo piensas.

Cuando tú sabes tan bien como yo
que te encantaría verme paralizado
¿Por qué no eres sincero por una vez
y lo gritas?

No, no me siento tan bien
cuando veo los desengaños que abrazas.
Si yo era el mejor de los ladrones
quizá los robé.

Y ya sé que estás descontento
con tu posición y tu lugar
¿No entiendes
que no es mi problema?

Ojalá por una sola vez
pudieses ponerte en mis zapatos.
Y solo por ese momento
yo podría ser tú.

Ojalá por una sola vez
pudieses ponerte en mis zapatos
Así sabrías el coñazo que es verte.

You are part of it


“…and you are part of it, you’re not just you. You are part of a group of people in a really beautfiul way. It’s a really wonderful thing to be a part of, but you have to pay attention to it. It’s not just me, I’m not just a pissy artist, is what you do when you go to a concert. You don’t set yourself apart from everybody, you are a part of something. It’s wonderful! It’s joyous!”

“Song To Woody” de Bob Dylan


Segundo o documental No Direction Home, esta foi a primeira composición orixinal de Bob Dylan, cando tiña cerca de vinte anos de idade, en 1960. Paréceme que a letra fala por si sola.

Woody Guthrie foi un cantante e compositor de folk americano, especialmente popular durante os anos trinta (Cisco, Ledbelly e outros, mencionados na canción, foron compañeiros de Guthrie). A música de Guthrie é do tipo da canción protesta, propia da época, en contra da guerra e do fascismo, aínda que tamén escribiu cancións tradicionais e para nenos e nenas. Debido esta actitude combativa (Dylan diría no documental mencionado que Guthrie lle pareceu radical nas súas letras), o cantautor foi exemplo a seguir para moitos músicos posteriores como Pete Seeger, Joe Strummer, Jeff Tweedy o Bruce Springsteen, a parte, por suposto, do propio Bob Dylan.

Nos seus primeiros anos como músico, Bob Dylan practicamente adoptou a pose de Woody Guthrie, imitábao, a súa actitude, e isto reflexase nas súas primeiras cancións (“The Times They Are A-Changing“, “A Hard Rain’s a-Gonna Fall“, “Blowin’ In The Wind“, “Masters Of War“, …).

“This Land Is Your Land” é unha das cancións máis coñecidas de Guthrie.

Fai unha década, Billy Bragg, outra grande admirador de Guthrie, colaborou coa filla deste, e coa banda americana Wilco (que por aquel entonces atopábase no proceso de creación de Summerteeth), para grabar unha serie de letras que o cantante de folk nunca publicara. Das sesións de grabacións saíron os volumes Mermaid Avenue.

Acerca destas cancións que Guthrie gardaba falaba Dylan no seu libro Crónicas Vol. 1 , dicindo que Guthrie lle falara delas cando o fora ver o hospital, pedíndolle que as cantase. Dylan conta que foi ata a casa de Guthrie pero alí non se atreveu a pedilas; agora garda unha boa opinión do traballo de Bragg e Wilco.